بی تفاوت مگذر

 

بی تو هیچم به خدا

پیش دل من بنشین

قدر این سینه پر مهر بدان

در دل خسته بمان

منم و خانه ویرانه دل

بی تفاوت مگذر از در میخانه دل

مشکن ساغر امید مرا

ای همه هستی من

این نفس ها به خدا ارزان نیست

بر نمی گردد هیچ

شاید امروز چو بگذشت نباشم فردا

آه شاید که نبینی دگرم

بعد من        در قفس هیچ نماند             به جز از مشت پرم      که نمی ارزد هیچ

بنشین پیش دل من بنشین

                  قدرم امروز بدان            که به دام تو اسیرم ای دوست

وخدا داند و تو     از همه هستی خود       بی تو سیرم ای دوست

سخن از عشق بگو با دل من

که ندارد دل من جز به تو با کس سخنی

همچو یک ذره مرا       

       زیر این گنبد نیلی مکن از بند رها   

صحبت از آه و دمست

آه بی سوز محبت 

 نفس سرد غم است

و دم خالی از عشق  مرگ درد آلودیست

که رسد پیشتر از مرگ وجود

پشت شیشه برف می بارد.

در سکوت سینه ام دستی

دانه اندوه می کارد

پشت شیشه برف می بارد

            مو سپید آخر شدی ای برف

تا سرانجامم چنین دیدی

در دلم باریدی..ای افسوس

بر سر گورم نباریدی

چون نهالی سست میلرزد

روحم از سرمای تنهایی

می خزد در ظلمت قلبم

وحشت دنیای تنهایی

                                                 دیگرم گرمی نمی بخشی

                                                 عشق، ای خورشید یخ بسته

                                                 سینه ام صحرای نومیدی ست

                                                 خسته ام،از عشق هم خسته

غنچه ی شوق تو هم خشکید

شعر،ای شیطان افسون کار

عاقبت زین خواب درد آلود

جان من بیدار شد بیدار

                                                 بعد از او بر هر چه رو کردم

                                                 دیدم افسون سرابی بود

                                                 آنچه می گشتم به دنبالش

                                                 وای بر من،نقش خوابی بود

ای خدا...بر روی من بگشای

لحظه ای درهای برزخ را

تا به کی در دل نهان سازم

حسرت گرمای دوزخ را؟؟

                                           دیدم ای بس آفتابی را

                                           کاو پیاپی در غروب افسرد

                                           آفتاب بی غروب من

                                           ای دریغا،در جنوب افسرد

بعد از او دیگر چه می جویم؟؟

بعد از او دیگر چه می پایم؟؟

اشک سردی تا بیفشانم

گور گرمی تا بیاسایم

                                           پشت شیشه برف می بارد

                                           پشت شیشه برف می بارد

در سکوت سینه ام دستی

دانه اندوه می کارد

الهی اقرار کردم به مفلسی وهیچ کسی .ای یگانه ای که از همه چیز مقدسی.چه شود اگر به مفلسی را به فریاد رسی؟؟؟؟

یا رب ز تو آنچه من گدا می خواهم

افزون ز هزار پادشاه می خواهم

هر کس ز در تو حاحتی می خواهد

من آمده ام ز تو تو را می خواهم

یا رب تو به فضل مشکلم آسان کن

از فضل و کرم درد مرا درمان کن

بر من منگر که بی کس و بی هنرم

هر چیز که لایق تو باشد آن کن